Beşiktaş, 13 yıl aradan sonra Euroliga'ya geri döndü!

Beşiktaş, 2012-13 sezonundan sonra 13 yıl aradan sonra Euroliga'ya geri dönüyor. Bu dönüş, Monaco'nun düşüşüyle açılan kapıdan gerçekleşti ve kulüp, yeni bir sezon için iddialı bir kadro oluşturdu. Beşiktaş'ın Euroliga'daki son katılımı 2012-13 sezonuna dayanıyor. On üç yıl sonra, Türk kulübü, Monaco'nun düşmesiyle açılan kapıdan geri dönüyor ve bu, yarışmanın hissedarlar kurulunda oybirliğiyle onaylanan bir yıllık davetle gerçekleşiyor. Bu katılım, Türkiye'yi Fenerbahçe ve Anadolu Efes ile birlikte en üst düzey Avrupa yarışmasında üç temsilci ile güçlendiriyor. Beşiktaş, sonuç odaklı ve tutarlılık gerektiren bir ligde rekabet etmeyi hedefliyor. Beşiktaş, Euroliga'ya referanslarla gelmiyor. Geçtiğimiz EuroCup'ta final oynadı ve burada Fransız JL Bourg'a kaybetti. Antrenör Dusan Alimpijevic, bu turnuvada en iyi teknik direktör seçildi; bu, sınırlı kaynakları yönetme ve Avrupa yarışmalarında performans çıkarma yeteneğini yansıtıyor. Türk liginde Beşiktaş, tutarlı bir seviyeyi korudu. 2025'te ulusal ikincilik elde etti ve önceki sezonun büyük bir kısmında yenilgisiz liderlik yaptı. Ancak, EuroCup finali ile Euroliga sezonunun farklı yarışmalar olduğunu ve zorlukların önemli ölçüde arttığını unutmamak gerekiyor. Rakipler başka bir boyutta, maçlar daha yoğun bir savunma ile oynanıyor ve hata payı neredeyse yok. Takım, üç tamamlayıcı profil ile güçlendiriliyor. Scottie Wilbekin, geniş bir deneyime sahip bir veteran olarak geliyor. Jaylen Nowell, NBA geçmişi olan bir şutör, elit seviyede deneyim sunuyor. David DeJulius, UCAM Murcia'dan kiralanarak geldi ve 17,5 puanla Liga Endesa'nın ikinci en skorer oyuncusu oldu. Bu operasyon, oyuncu ile Murcia kulübü arasında bir sözleşme anlaşmazlığı sonrası tamamlandı. Perimetreye DaQuan Jeffries, Furkan Korkmaz — yedi sezon Philadelphia'da oynamış Türk milli oyuncusu — ve Estambul'dan ayrılmadan kulüp değiştiren Metecan Birsen katılıyor. İçeride ise üç önemli isim var: Wenyen Gabriel, savunma için bir dayanak olarak tanıtıldı; Maccabi'den ayrılan Eugene Omoruyi; ve Real Madrid'de az süre alan Mady Sissoko. Dokuz yeni transfer neredeyse tamamen yeni bir takımı temsil ediyor. Bu sayı, yenilenme yönündeki bir yatırımı gösteriyor, ancak aynı zamanda uyum ve adaptasyon süreci hakkında soru işaretleri de doğuruyor. Takım, Avrupa'nın en zorlu liginde rekabet ederken bir araya gelmeli; bu, genellikle zor bir başlangıç ve gelişmenin kış aylarında gerçekleştiği bir senaryo. Süreklilik, takımı oluşturan kimliği koruyor. Devon Dotson ve Berk Ugurlu, yönetimde kalırken, Anthony Brown, Vitto Brown ve Conor Morgan dış ve iç pozisyonlarda yer alıyor. Anahtar parça, NBA ve Avrupa'da deneyimi olan Hırvat pivot Ante Zizic; onun kalışı, tutarlı bir çalışma hattının sürdürülmesi için kritik. Bu yeni ve veteran yüzlerin karışımı, hırsı gerçekçilikle dengelemeyi hedefliyor. Yeni transferler bireysel yetenek katarken, kalan oyuncular taktiksel süreklilik ve projede deneyim sağlıyor. Alimpijevic, Beşiktaş'ı yönetiyor ve Eylül 2025'ten itibaren Sırbistan milli takımını da yönetiyor. İki EuroCup en iyi antrenör ödülü ile artan bir prestij sahibi, ancak Euroliga'daki bir debut sezonunda her iki sorumluluğu dengelemek önemli bir zorluk. Zaman ve zihinsel enerji yönetimi belirleyici olacak. Davet faktörü, aynı anda baskı ve netlik ekliyor. Yer, bir yıl için; bu da kulübün bu sezon yarışmadaki sürekliliğini riske attığı anlamına geliyor. Üç yıllık bir proje yok, bir fırsat var. Bu gerçek, takımın nasıl yöneteceğine bağlı olarak motivasyon veya yük olarak hizmet edebilir. Birçok yeni transfer, Amerikan geçmişine sahip ancak Euroliga'da az veya hiç deneyime sahip değil. Gabriel, Nowell, Jeffries ve Omoruyi, Avrupa geçmişi olmayan NBA isimleri. Bu tür bir kadro çok iyi çalışabilir veya Kasım'da dağılabilir, ortada bir durum yok. Gerçekçi hedef, onurla rekabet etmek ve geride kalmamaktır; bu, bir debut sezonunda oldukça fazladır. Davetle gelen takımların geçmişi, iyimserliğe pek yer bırakmıyor. Ancak Beşiktaş'ın sahip olduğu bir şey var: mütevazı kadrolarla Avrupa'da maç kazanmayı bilen bir antrenör. Takvim, bu noktada yardımcı olmuyor. 25 Eylül Cuma günü, son Final Four'un ikincisi Valencia Basket'e karşı evinde debut yapacak. İlk maçta maksimum zorlukta bir rakip, takımın gerçek seviyesini belirleyecek bir referans noktası oluşturuyor. Kadro, kaliteli oyun kurucular ve dış oyuncular, çok yönlü forvetler ve deneyimli iç oyuncularla tamamlandı. David DeJulius, Scottie Wilbekin, Devon Dotson, Berk Ugurlu, Jaylen Nowell ve DaQuan Jeffries perimetreyi oluşturuyor. Anthony Brown, Furkan Korkmaz, Vitto Brown ve Metecan Birsen orta pozisyonlarda oynuyor. Eugene Omoruyi, Wenyen Gabriel, Mady Sissoko, Conor Morgan ve Ante Zizic iç rotasyonu kapatıyor. Bu, rekabetçi bir takım yapısı; ancak zaman, parçaların baskı altında işleyip işlemediğini gösterecek. Kaynak: blogdebasket.com