Lausanne-Sport'un Beşiktaş karşısında tarihi Avrupa zaferi

Bir yıl önce FC Lausanne-Sport, Beşiktaş karşısında tarihi bir Avrupa zaferi elde etti. Bu olay, kulüp tarihinde unutulmaz bir anı olarak kalacak. Bir yıl önceki zafer Bir yıl önce, FC Lausanne-Sport, yakın tarihinin en güzel sayfalarından birini yazıyordu. Tüpraş Stadyumu'nda, on binlerce taraftarın desteklediği Beşiktaş'a karşı, Lausannois tarihi bir Avrupa kupası elemesi kazandı. İstanbul'da geçen üç gün, bol duyguyla dolu, neredeyse gerçeküstü bir gece ve yolculuğun sonunda, LS'nin on beş yıl aradan sonra elde ettiği ilk Avrupa kupası elemesi. Bir yıl sonra, anı hâlâ taze. Kulüpte kimsenin unutmadığı üç güne geri dönüyoruz. İstanbul'a yolculuk Her şey Lausanne'de, İstanbul'a doğru bir yolculukla başlıyor. Kağıt üzerinde, karşılaşma pek şüpheye yer bırakmıyor: büyük Beşiktaş, LS'ye karşı. Ancak, ilk maçta 1-1'lik hayal kırıklığı yaratan bir sonuçla biten maçın ardından, Lausannois şanslarının olduğunu biliyorlar. Skor gerisinde olmalarına rağmen, maçın büyük bir bölümünde üstünlük sağlamışlardı ama fırsatlarını değerlendiremeyip, Bryan Okoh'un kafa golüyle eşitliği sağladılar. Bir seyahat, en iyi golcü olmadan Türkiye'ye varıldığında, atmosfer hafif. Avrupa'nın en büyük havaalanlarından birinin ortasında gülümsemeler ve iyi bir ruh hali var. Ancak, bagajların alınması için bir saatten fazla süren uzun bir bekleyiş, yolculuğun kolay olmayacağını hatırlatıyor. LS, Middlesbrough'a transferi için tıbbi muayeneden geçen Kaly Sène olmadan da mücadele etmek zorunda kaldı. Bu sezonun başındaki en iyi golcüleri bu nedenle yolculukta yer almayacak. Otelde hızlı bir yer keşfinden sonra, küçük bir heyet, maç öncesi basın toplantıları için Tüpraş Stadyumu'na doğru yola çıkıyor. Stéphane Henchoz, Kaly Sène'in durumunu özellikle dile getirirken, Peter Zeidler, Türk medyası ve seyahat eden birkaç İsviçreli gazeteciyle karşı karşıya geliyor. Lausannois teknik direktör, Beşiktaş'ın büyüklüğüne ve takımını bekleyen zorluğun önemine vurgu yapıyor. Ardından antrenman geliyor. Etkileyici, kusursuz bir stadyum keşfi, ertesi günün büyük buluşmasına ev sahipliği yapacak. Seans sona erdikten sonra, otele dönüş, yemek, masaj ve dinlenme. Bazıları, o akşam Cham karşısında galip gelen M21'leri uzaktan takip ediyor. “Kazanacağız” Perşembe. Gün geldi. Otelin koridorlarında, oyuncular ve teknik ekip üyeleri, iki yürüyüş, maç öncesi teoriler ve son hazırlıklar arasında geçiyor. Bir asansörde atılan "Kazanacağız" ifadesi, grubun ruh halini tek başına özetliyor. Gerilim yavaş yavaş artıyor. Stadyuma giden yol kısa, bir kilometreden az ama çok daha uzun gibi görünüyor. Polis eşliğinde, Lausannois otobüsü, tamamen siyaha boyanmış ve kırmızı gözlü kargalarla süslenmiş bir tünelden Beşiktaş'ın kalesine giriyor. Ton belirleniyor. Saha içine vardıklarında, stadyumda zaten bulunan birkaç Türk taraftarın ıslıkları etkileyici bir yoğunlukla yankılanıyor. Tüpraş Stadyumu'nun akustiği bir efsane değil. Tribünler doluyor Ardından tribünler dolmaya başlıyor. Atmosfer gürültülü. Marşlar çalıyor, ardından ünlü "Shhhhhh… Ouh! Ouh! Ouh! Beşiktaş!" geliyor, davullar eşliğinde stadyumun tamamı tarafından tekrar ediliyor. Bazı Lausannois teknik ekip üyeleri kulaklarını tıkamak zorunda kalıyor. Birçok kişi için böyle bir atmosfer tamamen yenilikçi. Saha içinde, Beşiktaş yavaş yavaş toprak kontrolünü ele geçiriyor. LS direniyor. İlk dakikalardan itibaren, Lausannois tehlikeli olmaya çalışıyor, özellikle Diakité ile. Ancak Türkler baskı yapıyor ve Tammy Abraham iki büyük fırsat yakalıyor: ilkinde, denemesi Okoh tarafından son anda engelleniyor, ardından Letica, ağları bulacak gibi görünen bir şutta araya giriyor. Son dakika Ve ardından uzatma süresi geliyor. Karlo Letica, Karim Sow'a pas veriyor, Sow da Nathan Butler-Oyedeji'ye harika bir pas atıyor. İngiliz forvet, kaleciyle karşı karşıya kalıyor ve düzgün bir vuruşla onu geçiyor. Sessizlik. Lausannois teknik ekibi neredeyse kutlama yapmaya cesaret edemiyor. Herkes bir ofsayt pozisyonu olmasından korkuyor ve Danimarkalı hakem Jakob Kehlet'in kararını bekliyor. Gol sonunda onaylanıyor. Lausannois tarafında sevinç patlıyor. Bu golle ve ilk maçta elde edilen 1-1'lik sonuçla, LS soyunma odasına güçlü bir pozisyonda dönüyor. İkinci yarı Bitmek bilmeyen bir ikinci yarı. Soyunma odasından döndüklerinde, Beşiktaş işleri daha da zorlaştırıyor. Felix Uduokhai, Soppy'ye yaptığı sert bir faul sonrası oyundan atılıyor. Lausannois artık sayısal üstünlükte ve daha fazla ileri çıkıyor, ikinci golü atmak için birçok fırsat yaratıyorlar ama bunu başaramıyorlar. Tribünlerde, her dakika bir sonsuzluk gibi geçiyor. Başlar, sahadan skorbord'a dönüyor, tekrar tekrar. Gerilim hissediliyor. Beşiktaş tepki vermeye çalışıyor. Abraham, 60. dakikada tehlikeli bir ortayı kaçırıyor ama Lausannois savunması sağlam duruyor. Dayanışma içinde ve disiplinli, Türk saldırılarını geri püskürtüyor. Yedek kulübesinde de gerilim en üst seviyede. "Hakem, bitti!" diye bağırıyor titrek bir sesle bir Lausannois teknik ekip üyesi. Tribünlerde, Beşiktaş taraftarı, LS oyuncularının her başarılı pasında Ola yapıyor, son dakikaları geçiştirmek için garip bir yol. Herkesin beklediği tek şey: son düdük. Ve nihayet geliyor. Jakob Kehlet düdüğü dudaklarına götürüyor. Oldu. FC Lausanne-Sport, Avrupa macerasının devamı için nitelendirildi. On beş yıl aradan sonra, LS, UEFA yarışmasına geri dönüyor. Sevinç ve kutlama Saha içinde herkes kendini bırakıyor. Hızlı koşular başlıyor, oyuncular birbirlerinin kollarına atlıyor, gözyaşları akıyor, sevinç çığlıkları yankılanıyor. Hatta Türk taraftarların bir kısmı bu coşku sahnelerinden etkileniyor ve Lausannois'i alkışlıyorlar, taraftarlarıyla kutlama yapmak üzere bölümlerine dönerken. Bir grup fotoğrafından sonra, bir oyuncu grubun fiziksel durumunu mükemmel bir şekilde özetliyor: "Artık ayakta duramıyorum, gücüm kalmadı, bacaklarım yanıt vermiyor." Güvenlik sonunda herkesten soyunma odasına dönmelerini istiyor. Kutlama, içeride "Lausanne-Sport, Avrupa Kupası" sesiyle devam ediyor, bu şarkı kulübün Avrupa yolculuğunu uzun süre takip edecek. Ardından röportajlar geliyor. Nathan Butler-Oyedeji çok mutlu. Olivier Custodio, duygulanmış. Peter Zeidler ise, çok bağırıp kutladığı için neredeyse sesini kaybetmiş. Ama gece henüz bitmedi. Farklı bir dönüş Alışılmadık bir otel dönüşü. Otobüs, stadyumun tünelinden, gidişle kıyaslandığında tamamen farklı bir atmosferle çıkıyor. Koltuklarına dönerken, bazıları telefonlarında Fabrizio Romano'dan bir bildirim alıyor: Beşiktaş teknik direktörü Ole Gunnar Solskjaer, maç sonrası basın toplantısının ardından görevden alındı. Yolculuk sadece bir kilometre olmasına rağmen, trafiğin yoğunluğu nedeniyle bu mesafeyi kat etmek neredeyse bir saat alıyor. Otobüsün dar koridorunda dans, ana etkinlik haline geliyor. Şoför tarafından çalınan Türk müziği, Spotify'ın ücretsiz versiyonundaki reklamlarla kesiliyor ama bu pek de herkesin hoşuna gitmiyor. Kimse gerçekten umursamıyor gibi görünüyor. Şoför, yokuşlarda sürekli kalkış yapıyor ve neredeyse debriyajını yakıyor. Otobüste bir mangal kokusu bile var ve içeride devam eden kutlamalarla karışıyor. Otelde, yüzlerce taraftar takımı bekliyor. Şarkılar, davullar ve megafonlar, oyuncuları gece yarısı karşılıyor. Yaklaşık on dakika boyunca, taraftarlar ve oyuncular, birkaç gün önce hayal bile edilemeyecek bir nitelendirmeyi birlikte kutluyorlar. Ardından herkes odasına dönüyor. Telefon, Lausanne'de kalan yakınlarla bağlantı kurmanın aracı oluyor. Sesleri hâlâ titreyerek, gerçekleşen başarıyı anlatmaya çalışıyorlar. Yemekte, tüm grup sonunda masanın etrafında toplanıyor. Menüde: kebap, elbette, yoğun bir akşamdan sonra karnı doyurmak için gelen geleneksel Türk yemeği. Yemekten önce, Thomas Castella sandalyesinden kalkıyor. Kulübün simgesi olan kaleci, kadeğine vuruyor ve konuşmaya başlıyor. Özellikle duygusal bir konuşmada, bu başarı için kulüp üyelerine teşekkür ediyor, çünkü birçokları için bu gece kariyerlerinin en büyük maçlarından biri olarak kalacak. Çılgın bir Cuma Neredeyse çılgın bir Cuma. Gece kısa olacak. Bazıları çalışıyor, bazıları otelin terasından İstanbul manzarasının tadını çıkarıyor. Ertesi sabah, yüzler yorgun ama gülümsemeler hâlâ var. Hatta kahvaltı bile maceralarla dolu, krema makinesinde küçük bir yangın çıkıyor. Saat 7'de, havaalanına doğru yola çıkılıyor. Artık oldukça dostane olan personel, bazı oyuncuları tebrik ediyor: "Dün gece için iyi iş çıkardınız! Galatasaray/Fenerbahçe'yi destekliyoruz." Dönüş uçuşu sorunsuz geçiyor ve uçak Payerne'ye iniyor. Varışta, itfaiyeciler, takımı su kemeriyle karşılamak için orada. Türk yolculuğu sona eriyor. Ama duygular henüz bitmedi. Son durak Tuilière. Seyahate katılamayan kulüp çalışanları, takımı Sweet Caroline eşliğinde onurlandırmak için bekliyor. Ardından tüm kulüp, UEFA Konferans Ligi grup aşamasının kura çekimini birlikte izlemek için G-Bar'da toplanıyor. Fiorentina'nın kura çekiminden çıkmasıyla, mavi-beyaz halk bir kez daha sevinçle patlıyor. Birkaç ay sonra, LS, dolu bir Tuilière'de İtalyanları yenecek. Ama bu, başka bir hikaye. Bir kulüp anısı Tüm kulübe ait bir anı. Her maçın bir hikayesi vardır. Her maçın bir büyüsü vardır. Ama bu gece İstanbul'da, birçok kişi için FC Lausanne-Sport ile yaşanan en büyük anılardan biri olarak kalacak. Kulüp üyeleri ve taraftarlar için bu nitelendirme, sadece bir zaferden çok daha fazlasını temsil ediyor. Sevinçleri, iflasları, terfileri, düşüşleri, Avrupa gecelerini yaşadılar. Onlar için, İstanbul'a yapılan bu yolculuk bir tür kurtuluş gibiydi. LS'ye yıllar, bazen on yıllar süren sadakatin bir ödülü. Diğerleri için, özellikle genç taraftarlar, yeni gelen oyuncular veya kulübü yeni keşfedenler için, bu zafer belki de "çok erken" geldi. Bazen, yaşanan bir anın önemini hemen ölçmek zor. Ama bu anı artık onların da. Ve belki de bu, bu geceyi bu kadar özel kılan şey. İstanbul, orada olanlara, evlerinden takımı destekleyenlere, ama aynı zamanda o zamandan beri LS'ye katılanlara aittir. Bir yıl sonra, "İstanbul Mucizesi" hâlâ kurucu bir gece, tüm kulüp tarafından paylaşılan bir anı. Artık hedef basit: bu gecenin tekil bir olay olarak kalmaması. Lausanne'ın Avrupa gecelerini hayal etmeye devam etmesi, gelecek nesillerin de bir stadyumun, bir takımın, bir şehrin ve taraftarlarının bir bütün olduğu bu anları yaşamalarını sağlamak. Çünkü aslında, belki de İstanbul'dan akılda kalacak olan şey budur: birkaç saat boyunca, tüm bir kulüp aynı duyguyu, aynı sevinci birlikte yaşadı! #YAPASPLUSFORT #ALLEZLAUSANNE Kaynak: google.com